Çanakkale'nin İRİS'i... Yüksel beyin idealizmini koruyarak yola devam ediyor
Geçen hafta sonu Çanakkale'deydik. Ailece... Bu sefer kentin dışında, eskilerin Karantina dediği, Güzelyalı'da kaldık. İris Otel… İlk göze çarpan, şu döneminde turizmin, otel personeli.
![Çanakkale'nin İRİS'i... Yüksel beyin idealizmini koruyarak yola devam ediyor](https://www.turizmaktuel.com/image-upload/news/image-1721647103652182822.jpg)
Bu denli, güzel Türkçe konuşan,
hizmet ederken zevk alan,
güler yüzünü sakınmadan,
tertemiz kıyafetleri ile konuklara
sıcak bir yakınlık gösteren
pırıl pırıl gençler.
*** *** ***
Hüseyin Yüksel Ergen.
Kumkale doğumlu bir Çanakkale
aşığı. İdealist.
*** *** ***
Turizmde çok yatırımcı gördüm.
Hepimiz de görüyoruz.
Sırf yandaş diye,
en değerli koyları,
kıyıları tahsis alan,
gram turizmle ilgisi olmayan,
personeline köpek muamelesi
yapan, kuruş da vergi vermeyen,
yatırımcı müsveddelerinin
yanında, Yüksel Ergen bir büyük fenomen.
*** *** ***
Yaklaşık 4 yıl olmuş,
yaşamını yitireli.
*** *** ***
Ardındakiler,
o kadar büyük saygı
göstermişler ki anısına,
o kaliteyi,
o hizmet seviyesini,
ve en önemlisi,
Yüksel beyin
idealizmini
koruyarak yola devam ediyorlar.
*** *** ***
Sonunda da büyük bir
sürpriz oldu benim için.
Deneyimli kardeşim,
Haluk Otçu, Genel Müdür olarak göreve başlamış,
bu kutsal emanete.
*** *** ***
Çanakkale'nin İRİS'ini
yaratıp, ülke turizmine armağan eden,
Yüksel Ergen'e binlerce teşekkürler.
*** *** ***
Aşağıda, hikayesini okuyacağınız bu değerli turizmci ve gerçek yatırımcının önünde saygı ile eğiliyorum...
“Kurucumuz Kimya Yük.Müh. Sayın Hüseyin Yüksel ERGEN, 28 Ocak 1942 tarihinde Çanakkale’nin Kumkale beldesinde doğdu. Yüksel Ergen, Kumkale’de başladığı ilkokulu Çanakkale Cumhuriyet İlkokulu’nda bitirdi. Köydeki bütün zamanını, emsalsiz bir doğa harikası olan batak ovasında ve o bölgedeki eski yerleşim yerlerinin yıkıntıları içerisinde geçiriyordu. Bütün hedefi bu kuş ve hayvan cenneti içerisinde, yakaladığı hayvanlara bakarak onları üretmek ve büyük bir hayvanat bahçesi meydana getirmekti. Bu arzusu doğrultusunda, doğa içerisinde çok güzel bir çocukluk yaşadı. Bu yıllarda yılandan yaban ördeklerine kadar hayvanları yakaladı ve besledi.
Çanakkale Cumhuriyet İlkokulu'ndan sonra Çanakkale'de orta ve lise eğitimini tamamladı. İstanbul Üniversitesi Kimya Fakültesi'nde yüksek öğrenimine devam etti. Mezun olduktan sonra aynı fakültede bir buçuk yıl süreyle Ord. Prof. Frederic Constable’in yanında asistanlık yaptı. Gözü hep üretim ve tatbikatta olduğu için, akademik çalışmalardan zevk almadı. Üniversiteden ayrılarak askerlik görevini yapmak üzere, önce altı aylık okul bölümü için Balıkesir Ordu Donatım Eğitim Okulu’na gitti. Askerlik görevine Ankara Mamak’taki 28’nci Tümen’de devam etti. Akülerde mevcut olan bir problemin takibi, onu, Etlik’teki 1011 Ana Tamir Askeri Fabrikası’na götürdü ve iki gün içinde o fabrikada çalışmasını sağladı. Askerliğinin sonuna kadar askeri fabrikadaki imalatta, çözülmesi gereken pek çok problemi çözerek, üstlerinden büyük destek ve takdir gördü. Askerliğini tamamladıktan sonra, Makine Kimya Endüstrisi Kurumu’na girdi. Burada üç ay gibi kısa bir süre çalıştı ve istifa ederek ayrıldı.
1970 yılının Ağustos ayında, yıllarca çalışacağı, İbrahim Bodur’a ait Çanakkale’nin Çan ilçesindeki Seramik Fabrikası’nda göreve başladı. Kısa zamanda yaptığı çalışmalarla birçok ilke imza atarak fabrikada kendisini kabul ettirdi. Fabrika Müdürlüğü, Grup Müdürlüğü, Teknoloji Genel Müdürlüğü, Kurucu ve Murahhas Aza Teknik Danışmanlığı ve Yönetim Kurulu Üyeliği gibi görevlerde bulundu.
Bir yandan da kendi kurduğu şirketlerde, o dönemde yurt dışından getirilen seramik yardımcı maddelerini, yerli olarak üreterek diğer seramik fabrikalarına satmaya başladı. İlk yerli tünel fırınını yapmayı başardı. Sonra bu fırından bir yıl içerisinde on adet daha yapıldı ve firma çok ekonomik ve karlılığı yüksek bir yatırıma kavuştu.
Bu arada İstanbul’da kendisine ait yardımcı seramik hammaddeleri üreten bir işletme kurdu. Yurt dışından getirilen birçok kimyasalların yüzde yüz ‘Türk Malı’ eşdeğerlerini üretti. Bu çalışmalar onun mesleğinde büyük başarı kazanmasını sağladı. Adapazarı’nda %35 ortaklık hissesi karşılığında, Gizem Firit Fabrikası’nı kurdu.İki yıl sonra fabrikayı diğer ortaklarına devrederek ayrıldı.
1987 yılında Çanakkale Seramik’ten ayrıldı ve beş yıl süreyle Kale Grubu’nda Kurucu ve Murahhas Aza İbrahim Bodur’un teknik danışmanlığını yaptı. Bu süre içerisinde Kahire’de Giza’da bulunan Arap Seramik Sanayi (ARASEMCO – Kuveyt, Suudi Arabistan ve Mısır Ortaklığı) için de teknik danışmanlık yapıyor ve sorunlar çıktığında çözmeye gidiyordu. Aynı zamanda Suriye’nin Halep kentindeki Askeri İskan Kuruluşu’nun, Seramik Fabrikası’na da danışmanlık yaptı.
Yurt dışına seramik fırını ihraç etmeyi başaran ve Türkiye’ye ‘Hijyenik Seramik’ kavramını ilk getiren kişi olmanın haklı gururunu taşıyan Yüksel Ergen, 01 Nisan 2009 tarihindeki uluslararası seramik fuarı Unicera’da, “Seramik Onur Ödülü’’ne layık görüldü ve ödülünü dönemin Sanayi ve Ticaret Bakan’ı Zafer Çağlayan’dan aldı. İstanbul ve Çanakkale’de seramik atölyeleri kurdu. Seramik sanatının gelişmesine ve korunmasına çok önemli katkılar sağladı. Ergen, 1990’lı yılların başından itibaren Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı’nın (TTGV) ‘Seramik Alan Uzmanı’ olarak beş yıl görev yaptı.
Sahibi olduğu Tekser Teknik Seramik Anonim Şirketi, Tekser İnşaat Gıda Limited Şirketi, Ergen Tur Turizm Ticaret Anonim Şirketi gibi kuruluşların ardından Yüksel Ergen, 1990 yılında, Çanakkale Güzelyalı’da İris Otel’i inşa ederek turizme de katkıda bulunmaya başladı. Şirket çalışmaları devam ederken bir yandan da hayvan yetiştiriciliği ve çiftçilikle de uğraştığından diğer şirketlerinin yönetimini çocuklarına devrederek Turizm ve Organik Tarım çalışmalarına ağırlık verdi. 1996 yılında Kültür ve Doğa Turizmi yapmak için, Civiler Köyü’nün yirmibeş hanelik Kemerdere mahallesinde geniş topraklar satın aldı. En büyük hayali, Truva Su Kemerleri'nin de bulunduğu bu yerde, Anadolu’nun en eski sahiplerinden bugünkü sahiplerine kadar kültürün ve doğanın yaşatıldığı bir köy kurmaktı.
Çocukluk yıllarından gelen, antik kent sevgisi, 1995 yılından sonra arkeolojik eser koleksiyoneri olmasını da sağladı. Truva’dan Selçuklu ve Fatih dönemine kadar ‘800’ e yakın eseri koleksiyonuna kazandırdı. En büyük arzusu, Anadolu’daki eski uygarlık kalıntılarının yerli arkeologlar tarafından kazılması ve Anadolu tarihinin bu buluntularla, bu ülke insanı tarafından yazılmasıydı.
Koleksiyonundaki eserlerle bir müze açıp, müzenin gelirinin de bu bölgenin kazılarında kullanılmasını hedeflediği halde, onyedi yıllık koleksiyonerliğin on yılı mahkemelerde geçti. Üç kez koleksiyonerlik belgesi iptal edildi, yargı kanalı ile geri aldı.
Yaşamında çok önem verdiği doğa sevgisi onu, 125.000 ağacın yetiştirilmesine yöneltti. Toplam ‘900’ dönüm alanda organik tarım çalışmaları yaptı ve tamamen yerli tohumlar kullanmak üzere birçok tarım ürünü türünün devam etmesini sağladı.
Özel olarak koruma altına aldığı ‘80’ dönümlük arazide, nesli tükenmeye yüz tutmuş hayvanları (ceylan, karaca, alageyik) doğal ortamda koruma altına aldı. Ancak avcıların serbest dolaşan bu nadir hayvanları avlaması üzerine, geride kalanları İris Otel’in karşısında, kendisine ait bir bahçede korumaya devam etti.
Yüksel Ergen, 2013 yılı başında “Dünden Bugüne Troya Antik Kenti” isimli bir rehber gezi kitabı, 2014 yılında da "Köyden Kente Anılar" adlı çeşitli anılardan oluşan kitabını hazırlayarak yayınladı.
Çok yönlü bir insan olan Yüksel Ergen, başta keman olmak üzere pek çok müzik aletini de ustalıkla seslendirdi. Kimya Fakültesinden de meslektaşı olan Rüveyde Ergen’in biricik eşi, Selim ve Feyza’nın sevgili babası, iki erkek ve dört kız torun sahibi olan Yüksel Ergen 18 Temmuz 2020 tarihinde aramızdan ayrıldı.
O’nun bilgeliğini, disiplinini, çalışkanlığı ve vatanseverliğini ilke edinen tüm sevenleri olarak; çalışmalarını ve ideallerini yaşatmak için bizlere aktardığı hayat felsefesini ve hedeflerini bu topraklarda devam ettireceğiz.
Sizi çok özleyeceğiz…”
Önemli haberleri kaçırma!
E-posta bültenine abone ol: